• Reserves laten Wassenaar weer ouderwets even ruiken

    Het is weer een vervelend koude zondag voor de tijd van het jaar als de Reserves aan moeten treden thuis tegen Wassenaar. Zowaar waren er voldoende spelers zonder noodoproep om Teamers (dit is een app) in te vullen.

    De spanning was hoog en dat merkte je aan alles. Rainaldo dacht dat het al de kampioenswedstrijd was, bleek door zijn aanwezigheid. Tom had de bibbers en vertrok naar het warme Spanje. Dave had zijn pak toch weer uit de mottenballen gehaald en Barry had het ’s morgens al op zijn been gegooid, om niet door het dunne ijs te zakken.

    Scheidsrechter afspraak was dit keer goed nagekomen, waarvoor hulde. Folkert had de ondankbare taak om de balletjes van slag of wijd te voorzien.

    Wassenaar was al met publiek aanwezig op het druk bezette Gophersveld. Zij begonnen met een fabuleus pepper spelletje waarbij 2 slagmensen om en om de bal sloegen. Zag er erg professioneel uit en coach Patrick stond wel erg veel aantekeningen te maken. De Reserves vermoeden met grote vrees, dat zij bij een volgende wedstrijd een kwartier eerder het veld op moeten.

    Dan is het 14.00 uur en het startsein is gegeven. Dravend betreden de reserves het veld, dit keer ziet het er echt uit of ze er zin in hebben. De spelvreugde die ze uitstralen is adembenemend.

    Vol trots staat coach Mallee tussen zijn manschappen en met het welbekende borstje naar voren ouderwets op het 2de honk. Rainaldo heeft alleen nog een eerste honkhandschoen en verzekert zich op deze manier een vaste positie.

    Verder waren er geen verrassingen in de opstelling, alleen dat Dave weer diep in het rechtsveld was te vinden.

    Wassenaar had het eens allemaal aangekeken en de openingsslagman dacht slim te zijn en een verrassing stootslag neer te leggen. Echter vergiste hij zich in de snelheid en souplesse van de ace en zo was de eerste nul alweer een feit. Vervolgens werd er een grondbal naar Ryan geslagen (die Tom verving op kort, was ik net vergeten te vermelden bij de verrassingen) en gooide naar 3, waardoor deze ook terug kon naar de bank. Daarna een klein schoonheidsfoutje door Ryan, maar dat kan gebeuren op een plek waar je niet vaak staat bij de Reserves en vervolgens een racket tussen Robin en Dave, maar Robin pakte deze mooie running catch. Zo mochten de Reserves beginnen met slaan. Robin Nijman had toch nog het vertrouwen gekregen als openingsslagman, ondanks zijn matige optredens van de vorige wedstrijden. U zult het niet verwachten, maar het werd een actie 5-3. Aldo bleek te teren op zijn honkbal verleden en nog een prima 2de slagman te zijn. Hij zorgde voor de eerste honkbezetting na een hit. Vervolgens pakte Michael 4 wijd. Efril die tot nu toe sterk tegenvalt als slagman hield ook het vertrouwen en sloeg een honkslag, waardoor Wassenaar gelijk onder druk kwam te staan. Patrick sloeg de bal naar de werper, maar hier kwam de druk tot uiting. De werper wilde in de dubbel gooien, maar de catcher miste en Aldo was het eerste punt. Dave ving vervolgens de bal uitgekookt op zijn rug. Zo waren er 3 honken bezet en sloeg Martin de bal hoog en ver naar het linksveld. Hierdoor kwam ook Efril over de thuisplaat. Ryan pakte 4 wijd en Ferry ging kansloos op 3 slag met alle honken bezet en verziekte deze geweldige kans. Stand was wel al 3-0 in het voordeel van de Reserves.

    Vervolgens maakte de Reserves snel weer de eerste nul door een grondballetje van Pat naar Aldo. Daarna begon de ace wat te verslappen en moest wat honkslagen incasseren en begon de scheids aan de eerste dwalingen. Gevolg was dat de stand was teruggelopen naar 3-2.

    De Reserves begonnen weer met precies dezelfde openingsslagman, omdat ze alle 9 aan de beurt waren geweest. Robin begon met 4 wijd, door een doorgeschoten bal kwam hij in scoringspositie. Aldo bracht hem verder naar 3, maar sneuvelde zelf door actie 4-3. Michael sloeg een honkslag, waardoor Robin over de thuisplaat kwam. Efril nam vervolgens de bal vol op zijn knuppel en ging via de dampkring tot 103 meter. Helaas was dit 1 meter tekort, waardoor hij gezellig zijn catcherspullen aan kon gaan doen zonder langs thuis te komen. Patrick dacht hetzelfde te gaan doen, maar eindigde als vang 7.

    De Reserves hadden afgesproken de voorsprong vast te houden, maar dat werd een lastig stukje. De ace die toch nog last had van de 9 innings ervoor had begon met 4 wijd. Gelukkig liet het veld de ace niet in de steek en sneuvelde de loper bij een steel poging door een aangooi van Efril. De slagman erop kreeg ook 4 wijd en stal wel het 2de honk. Vervolgens was er wederom net als vorige wedstrijd een actie 3-1 alleen was 1 van de hoofdrolspelers dit keer Aldo ipv Robin.  Daarna een solide actie 4-3 en ook deze slagbeurt was weer geschiedenis.

    De volgende slagbeurt roken de Reserves waarschijnlijk al de stal. Dave een vang 5, Mart 5-3 en Ryan 6-3.

    De ace begon weer met een oude bekende als openingsslagman die niet geleerd had van zijn fout. Weer een stootslag op de eerste bal en hij mocht weer terug naar plaats van herkomst, de bank. Vervolgens kreeg de ace een honkslag te verwerken. De volgende slagman zal de ace nog een paar dagen herdenken. De ace zag de bal van de knuppel komen en wist al hoe laat het ging worden, alleen de pijn was nog niet bekend. Gelukkig voor de ace kwam deze bal net boven de knobbel van je enkel aan de binnenkant van je voet. Dit was einde wedstrijd voor de ace.

    De ace heeft nu wel overwogen of de bal op zijn been in de eerste wedstrijd, de 9 innings waarvan 4 dagen herstel afgelopen week en nu deze bal genoeg pijntjes zijn geweest tegenover het plezier wat ervoor terug komt. Komende dagen zal hij hierover een wel overwogen beslissing nemen. Wordt vervolgd.

    Roel had de taak om het over te nemen. Hij had voor het eerst weer zijn pak aan na zijn marathon. Dat was duidelijk te merken. Hij gaf binnen no time de stabiele voorsprong uit handen en kwam zelfs achter. Vanaf hier is de reserve reporter gaan douchen en zal de reserve, reserve reporter het overnemen.

    Vanaf hier moet de reserve reserve reserve reporter het stukje overnemen.

    Zoals boven vermeld keek de razende reserve reporter stoïcijns hoe de bal op zn poezelige voetje werd geslagen, hij had de bal ook gewoon kunnen vangen uiteraard, maar vond het na 143 ballen vorige week, de 4 innings van vandaag en een hele nacht doorfeesten met zijn dochter, wel mooi geweest en koos voor een dramatisch afscheid. Hij vertrok met de legendarische worden die hij vaker roept, ‘I like my style’! hij had nog wel de kracht om eerst hard met zijn handschoen te gooien voor dat hij toch maar als een Italiaanse voetballer ter aarde stortte, deze reserve reserve reserve reporter zou zweren dat hij zelfs het gebaar om een gele kaart zag vliegen richting scheidsrechter, maar die trapte er niet in.

    Starend naar zn muggebult op zijn enkel en van de schrik bekomen, trok dan na een halve inning dan toch het wit in zijn gelaat weg en besloot de ace de lauwe douche maar op te zoeken.

    De game ging hierna op en neer met nogal wat fouten aan beide zijdes, waarbij duidelijk werd dat wassenaar 2 net zo’n hoge trainingsopkomst heeft als de reserves. Op het tandvlees en met lekker veel ouwerwetse positiviteit werd de eindstreep gehaald. De wedstrijd is uiteindelijk gewonnen met 11-9 en het is verbazingwekkend dat Wassenaar 3 wedstrijden heeft verloren, want het is geen slechte ploeg.

    De scheidsrechter was van 6,5 inning uitgegaan en dat was duidelijk te merken. Hoe verder de wedstrijd vorderde hoe meer afwijkingen er in de calls kwamen. Gelukkig heeft Folkert zelfkennis en gaf dit eerlijk toe. Tevens als je zoveel fouten maakt als de Reserves, mogen zij nooit wat van de scheidsrechter zeggen. En dat doen zij dan ook nooit!!!

    Later werd de scheidsrechter nog ingezet voor de keuken en kwam heerlijke biertjes en bittergarnituren brengen.

    Folkert, bedankt voor al je bewezen diensten (speel jij softbal in je eentje omdat je alle diensten zelf moet doen?)

    Volgende week krijgen de Reserves een welverdiende rust en nemen het op 6 mei opnemen tegen de mede koploper Hellevoet Athletics om 14.30 uur.